Czuje jak światło, przenika ciemność w duszy. Szary obraz świata, stopniowo się kruszy. Wody smutku, nadziei promień suszy. Już nie jest mi wszystko jedno, zmęczone oczy, dostrzegają piękno. Z uśmiechem, żegnam cię gehenno. Radość zmartwychwstała, oby jak najdłużej trwała. Miłość czas, ocean, pokonała.