Prosty masz życiorys bracie, tyś inżynier: ty na szmacie. Prosty masz życiorys chłopie, żywot kończysz swój na mopie. Nie szanują cię, nie lubią "zwykły sztajf" o tobie mówią. Twarz zepsutą masz przez lata dawno już straciłeś brata. Nikim jesteś - cóż poradzić: przyjąć to czy się obrazić? Społeczeństwu nic nie wnosisz na ulicy o złotówkę prosisz nie masz pracy! Co jest z tobą? Marną żeś miasta ozdobą. Na przystankach, w rynku, w sklepach stoi dziad w dziurawych trepach. Przecież kiedyś wszystko miałeś nawet na gitarze grałeś Dom i praca, córka, żona tylko wódka pierdolona. Prosty masz życiorys bracie, nie inżynier; nie na szmacie. Prosty masz życiorys chłopie, żywot kończysz w swoim grobie.