Przejdź do treści
Czytanie

smaki

zapomniałem dziś o jej dłoniach.
to do mnie zupełnie niepodobne.
nie pamiętam też oczu, włosów, ust---
moja astralna kobieta (jak zwykłem ją nazywać)
---już nie istnieje.
zgubiłem gdzieś świadomość -
ona wskazywała kierunek. to te moje dziurawe kieszenie.
wracam do siebie/do życia przed.
do bycia przed.
i wciąż zapominam o obietnicach, o miłości.

astralna kobieta jest jak dziecko.
powtarza wciąż te same błędy. a później przymila się.
jak kot.
nienawidzę tego przymilania. czasem mam ochotę
ocucić ją mocnym uderzeniem w prawy policzek.
albo lewy.
to i tak bez różnicy.
astralna kobieta jest jak dziecko.
chyba nie chcę mieć dzieci.
kochają za mocno, są zbyt absorbujące...

zwkłem ją nazywać - kobieta namacalna---
ma wady.
kobieta wadliwa.
40 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.