Parasol czarny chwyta deszcz słychać miarowy kropli szept i my ukryci pod nim...sami jakby nie było nic poza nami secesji co zerka z góry fasad zdobionych w marmury skulonych zmoczonych ludzi jesiennym deszczem co zbudził pod parasolem nasz cały świat nieśpieszny krok milczenia czar wsłuchani w deszczu mowę zapamiętamy chwilę błogą.