ona miała w sobie dusze gdy jej oczy przeszywały pustkę siedząc patrzyła sie przed siebie nie patrząc w ogóle ocknął bym ją palcem wzrok skierowałaby nagle na mnie i odpowiedziała na każde pytanie powiedziałbym chodź stąd wyjdziemy pójdziemy gdzieś usiąść w spokojnym miejscu na ławce wyciągnąć nogi i rozłożyć barki nie mówiąc nic przez chwile przecież sie nie znamy trwamy, myślę że sie rozumiemy