-myślałem nad tym żeby dać mu nauczkę powiedział sejf do pieniędzy -nie rób tego,nas już nosi,chcemy być dotykane -parszywe kurwy,widzicie,między innymi dlatego dość tego, masz rację.odezwał się obraz -nie będe wiecznie maskować sejfu mam inne powołanie,chce być podziwiany wystawy,pałace,zachwycone oczy wpatrzone. Otwierają się drzwi do pokoju,wchodzi Gusstawo,siada odpala cygaro,myśli o spotkaniu które niebawem ma się odbyć,chciałby już mieć to za sobą,nie lubi Albańczyków, a w szczególności ich porywczego temperamentu. gdy cygaro dogasało w popielniczce pukanie do drzwi przerwało ciszę. -proszę wejść Gustawowi ukazała się wątła postać o zapadniętych policzkach i wydatnym nosie. Albańczyk zamknął za sobą drzwi, po czym od razu powiedział.-przejdźmy do interesów. Gustawo miał zapłacić w złocie i banknotach pół miliona złotych za dość nietypową sprawę która umożliwiła mu odnalezienie pewnej osoby. Odchylił obraz,był tak zestresowany że nie pomyślał o tym żeby wcześniej wyjąć pieniądze,ale było już za późno,zdradził swoją skrytkę. rozległo się ciche pykanie sejfu jedna próba druga trzecia -coś nie tak.powiedział chudy Alban w białej skórze białych dżinsach i białych pantoflach -w porządku.pot zalewał twarz Gustawa po 20 próbie powiedział -nie mogę otworzyć sejfu -to podłóż granat,albo dynamit -spróbował jeszcze raz-nic z tego. -zadzwonię do mojego zaufanego człowieka od takich spraw,z tym że on teraz przebywa we Włoszech,myślę że kilka dni i,wszystko,wszystko,uregulujemy. -my też mamy takich ludzi.powiedział spokojnie Albańczyk.przeszedł się po pokoju rozglądając się również spokojnie, po czym powiedział. -ładny ten obraz,spodobałby się królowi Albańczyków,ma swoja galerię. -obraz będzie w prezencie.wyjąkał właściciel dzieła rozległa się cisza,gadał tylko wiatr z deszczem za oknem. Alban podszedł do okna,stał odwrócony plecami do Gustawa. wyjął srebrnego walthera z tłumikiem,odwrócił się i oddał serie strzałów w spoconego Włocha.......... ...............................