Biały fortepian

Stoję w półmroku.

Jak cicho

Boję się ciemności.

Śnię,czekam

Słyszę kroki.

Podchodzisz,

otwierasz wieko mej duszy.

Siadasz przy mnie.

Dotykasz.

.Dłonie Twe delikatnie muskają.

Rozbrzmiewam cichym akordem

jakby z otchłani wydobytym.

I gram.

Już nie ma ciszy.

Unosisz dłonie

i spadasz na mnie.

Mocniej

Mocniej

Jak boli.

I wstajesz

I zamykasz wieko mej duszy.

I znów półmrok

I cisza.

Boję się ciemności.

Słyszę kroki

Odchodzisz

Już nie śnię

Nie czekam.