Źrenice w nieznajomy kształt przeistoczyły swe oblicze Wiruje w nich to co nieuchwytne dłoniom spragnionym Próbuję złapać ten promień słońca w chłodnej garści ogrzać zgrabiałe palce złudzeniem Do czasu aż powieki w spoczynek zapadną Szaleńcem być mi dane co tańczy w słońcu Twego spojrzenia Choć nie pojmuje i pojąc nie pragnie