MISJA Z czyjejś reakcji zachwytu Pojawiam się z niebytu Ja – pyłek marny w przestrzeni Wreszcie osiągam promieni. Do tego światła przychodzę Na dobre lub na złe By w misji do spełnienia Poświęcić życie swe. I choć instrukcji nie mam -Nikt temu nie zaprzeczy To mną kieruje w życiu Mój zwykły instynkt człowieczy. By się dokonać mogły Odwieczne prawa ścisłe Ja daję mojemu pyłkowi Wypełnić też jego misję. Gdy się już wypełniły Mej misji założenia Tak życie moje cenne Zmierza do zakończenia. Choć małą było chwilką Daleką od zachwytu To mi zostaje już tylko Powrócić znów do niebytu. Nr 101 Legnica 21.06.2013r.