Ból istnienia Ból przemijania Gdy rano się budzisz powoli otwierasz oczy ale nie wstajesz od razu leżysz wodzisz wzrokiem po suficie po pokoju i uświadamiasz sobie że rozpoczynasz nowy dzień nowy rozdział i nie wiesz czy się cieszyć czy nie Nadal leżysz nie wstajesz twój wzrok kieruje się na rękę nawet jej nie podniesiesz tylko powoli delikatnie wprawiasz w ruch opuszki palców Nic więcej nie robisz nie dlatego że nie możesz dlatego że nie chcesz