W kropelce wody zanurzony świat co zaginął roztrwoniony spływa po twarzy i ginie w dłoni co go przed wzrokiem we wnętrzu chroni cóż pozostało z tych wielkich marzeń ze słów zaklinań i dzikich wrażeń cóż pozostało z tych kocham pragnę gdy burza wpadła w to życie nagle więc choć pustynia w sercu posucha i choć złośliwie wiatr w oczy dmucha płyną kropelki niosąc wspomnienia czegoś co było a czego nie ma