Ostatni promyk słońca

Przed oczami malują mi się obrazy Rysy Twojej delikatnej twarzy Twoje roześmiane oczy Obserwujące to co się wydarzy Wszystko to co było Jest teraz jak szkło Jest tak dziwne i fascynujące Razem z Tobą spędzone noce Pamiętam jakie to uczucie Być w Twoich ramionach I w tańcu czuć się jak uwolniona Jak lwica z klatki wypuszczona Zaledwie parę dni razem spędzonych Wszystko było takie nowe i kolorowe Nie obchodziło mnie wtedy nic Tylko to, co jest, to, że jesteś Ty. Wiedziałam dobrze, że wszystko przeminie Pójdzie z czasem w niepamięć Z nutą bólu będzie się oddalać Nagle runie w zupełnej ciszy, zamilknie Twój srebrny zegarek na lewej ręce Niczym klepsydra, odliczający Nasze ostatnie minuty, sekundy razem Jedna łza, uśmiech, kilka ulotnych chwil…