Trzymam w ręku mały niepozorny przedmiot długopisem zwany. W sercu swym chowa wkład z atramentem który przykładany do białego papieru piękne pisze słowa. Powstają poematy, poezja sercem pisana i epopeja cała. Czytelnicy przy lekturze się odprężają oraz wzruszają. W szufladzie poetyckiej pracę przechowujemy. Czasem zdenerwowany pegaz je wykrada i na poezję polską wkłada.