Drzewo Piastowskie

Dzika szarańcza drzewo obsypała wyjada z niego zdrowotne soki. Drzewo jest stare ,zdrowe i dojrzałe pamięta czasy Piastowskie. Nieraz miało na sobie szarańczę szarpiącą je do spodu aż do korzeni, Rozrywała na dwoje na troje więcej niż na sto lat. Ale drzewo moc swą miało po wstrząsach, podpaleniach i bombach się reanimowało. Nie zmarniało ani korzeni swych nie połamało. Zaświeciło mu słońce wolności piękne. Drzewo listkami zielonymi obrodziło rozrosło się dumnie. Długo tak nie trwało zaczęło marnieć smutnie. Szarańczy nie było a drzewo zamierało dlaczego tak się działo? Gałęzie się łamały ,kora próchniała młode gałązki nie rosły. Rak w 21 wieku toczy korzenie Polskość niszczy pustoszy wolny kraj. Młodzi ludzie wyjeżdżają za granicę szukać lepszego życia dla rodziny swej. Dlaczego kraj nasz od niepamiętnych lat umiał się jednoczyć .Teraz nienawiścią i zgnilizną oddycha. Zniewoleni przez prywaty i znieczulicę nie dajmy się stłamsić. Drzewo Piastowskie niech dalej żyje i się rozwija.