Maj ciepłą uśmiechniętą pogodą nas przywitał. Kraj podziwiał i smutniał. Lasom wysuszonym się przyglądał w których co róż pożary się pojawiały biedne przerażone zwierzęta z nich uciekały lub poparzone ginęły. Rzeki ,jeziora pozdrawiał obniżone wody oglądał, które w strumyki się przeobrażały i o pomoc błagały. Na wieś spoglądał , wysuszoną ziemię zobaczył , oziminy smutnie do maja się uśmiechały i o wodę wołały. Maj się zafrasował z obfitymi deszczami , burzami przybył ,drobniutkie białe kryształki ziemię udekorowały , wkrótce wiosenne zboża się ukazały. Po obfitych deszczach słońce się pojawiło i piękną kolorową tęczę na niebo zaprosiło. Ta od dawna niewidziana zestresowanym ludziom się ukazała i nadzieję na lepsze dni dała.