napisał Tomasz Michał Jeka © Tyle płaskich dni, obrodził czas. Tyle koślawych chodników, jak pułapki. Po pracy zatapiam stopy w dywan, chwila pieszczoty cóż, dobry taki men. I marzę o czerwonym dywanie. W sukni jak " Women in Red" *..., szpilkach do nieba niosących mnie. Wysoko, wysoko spod rzęs patrzę jak wamp. Błyskają flesze, och nie to wcale nie oślepia mnie. Płynę i marzę na siedemnastu centymetrach - prawdziwa Women in Red. Ze snu wyrywa mnie trzaśniecie drzwiami, a konferansjer co jeszcze w śnie - zapowiadał mnie, jakimś dziwnie znanym głosem - oglosił; Znowu zostawiłaś swiatło w łazience! No tak sen prysł ale nic, jutro kupię szpilki takie jak ze snu.