Czuję się jakbym był na dnie najgłębszego
najciemniejszego
i
najzimniejszego oceanu.
Nie widzę światła w ciemności.
Niebo wali się z trzaskiem , echo katastrofy dociera do
mego ucha i zatrzymuje bicie mego serca.
Z zapartym tchem wydaję okrzyk radości i smutku.
Smak krzywdy i cierpienia nie zchodzi z moich ust.
Zamknięty w sobie , odizolowany od świata widzę ile tracę
i
zyskuję.
Omija mnie wojna , omija mnie radosne zwycięstwo.
S T R A C H
rozpościera nade mną płaszcz ciemności.
Wracam z głębin.