Przejdź do treści
Czytanie

ulepiony


W mojej głowie,w moim słowie,
zajaśnieje własna przystań,
wbrew ich prawom,w tym przysłowie,
zatrzymany bede istniał.
Ustępując,schodząc z drogi,
modląc się za świat ubogi,
modląc za swe przemyślenia,
zniszcze przykre uniesienia.
Latarniami oswietlone,miasta,
w nich dziś znowu tone,
używając cichcem z koszy,
ich rozkoszy,z miejskich koszy.
Wszystkie dziwne skrawki chleba,
steki głupstw,kiełbasy kłamstw,
torty prawdy, świeczki blask,
zatuszuje,zamaluje.
W zakamarkach swej radości,
w pierszym tchnieniu,swej wolności,
życie moje, narodziny,
ulepiony z boskiej gliny.
47 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · Artur83

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.