Przejdź do treści

a może to własnie on

stracone popołudnia w samotne noce poduszkowe przytulanki pełne oczupereł smutkiem obdartych ze złudzeń przechadzką po tęsknotach nie nasycają mężczyzna który nienawidzi kobiet kobieta z tatuażem faceta przebitego strzałą z ujęcia niespełnionego czasu przy dźwiękach melodii na dwie tolerancje piją drinki w nostalgii za miłością na skrzyżowaniu spojrzeń zerkając w kierunku niedopowiedzeń rozmawiają nie otwierając ust uśpione alter ego robi swoje a może to właśnie ona
59 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Brak komentarzy. Bądź pierwszy!

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie