oszalały tobą rozważając reinkarnację wyciągniętą jak as z rękawa białego kaftana uprzejmie zawiadamiam że leżę dumny aczkolwiek posłusznie w trumnie z hukiem zatrzaskujesz wieko przypomnij mi proszę tylko tak bez strofowania dlaczego właściwie umarłem żyjąc dla ciebie twarzą w twarz z samooszukiwaniem kładąc na grobie naszego razem ostatnie kolce róży powiedz czy to naprawdę była mea culpa