gdybym zdecydował się zostać poetą krążąc gdzieś w ogrodzie pełnym rajskich pisząc wiersze spod łóżka wypełzałbym do ciebie z kalendarzy takiej leżącej pośród kwiatów gdzieś pomiędzy łanami na nizinach a światem przedstawionym niemonotematycznie rozdygotana inspiracjo apetyczna weno tańcząca na dźwięk gaszonego światła wyglądasz na widok z okna mojego pokoju otwarta na krajobrazy myśli głodniejszych od pokarmowego drgania umysłu kiedy porażasz istnieniem nienasycone zmysły w jednym kierunku zdążające ku tobie nieuchwytni słowem doświadczymy pomiędzy wersami wewnętrznych trzęsień ziemi a potem potem w niebie nie wiem