w song nocy raczej letniej tam gdzie ci najlepiej karmiąc gołębie starta w proch na sto jeden milczeń stroisz wczorajsze zegary moralny amor śni o dłoniach na wypadek gdyby zgasło słońce w nadciągający wieczór zawsze można bez zezwolenia malować teraz niby przezorne obrazy z księżycem w tle rozświetlone przez cztery świece na terytorium spłoszonych nadziei kiedy zgaśnie ostatni ogarek słowa porwane na strzępy ujrzą świt przebudzone na podstawie jutra