o północy płomień scala rozmawiamy wszystkimi częściami ciała melancholijna podniosłość ulatuje w zegar wraz z zawstydzoną kukułką teraz jedynie porcje przyswajalne dotyku który ma słuch absolutny wirtuozerią doznań tworzą symfonie grając koncert na strunie G wzburzone fale na pograniczu szczytów natchnione wylewają z brzegów spływając ciepłem przyśpieszonych oddechów i bezszelestem szeptów w krzyk spełnienia amplitudą drgań dając świadectwo rozkoszy