zatrzymywać i układać czas w origami marzeń resetując wszystkie kłamstwa tak by za i przeciw podziwiały wzrastanie jeśli naprawdę ucieczka we dwoje zaszczepi wiosnę by przebudzeniem wzrosły białe kwiaty ta jabłoń będzie naszym drzewem a ten sad powtarzalnością czynów wyhoduje lato na twoim łonie ważki nie będą się już błąkać dojrzałym owocem zagraj na teorii strun usiądź mi na kolanach rozchyl swój strach i naucz mnie słów