kiedy bujasz w obłokach listy napisane a niewesłane z teorii trwoniena pod klepkami odlatują w autoportret podniebnych myśli czy wystarczy strachu na przystanku w szczerym polu bym mógł bać się jedynie o siebie ta historia nie jest wyjątkowa po mojemu prosto z mostu daje po oczach kiedy granice są nie uchwytne oślepia nasze pióra cierpkie od niewiniątek nienasyceniem które nasiąkło łzami z ostatniej chwili nie przekreślaj ptaków nie zatrzaskuj drzew w sobie jeszcze raz otwórz życzenia na oścież na urodziny podaruję ci okno pełne horyzontu