Przejdź do treści
Czytanie

kiedyś

kiedy stół był jeszcze wspólnym gotowałaś tak smacznie zapach domu rozlegał się po okolicy dzisiaj spójrz puściło ci oczko w rosole zamiast szeptu wieczny krzyk zgubiłem cię gdzieś pomiędzy krzesłami stan nieubłagany jak teraz zamierzasz pokazać się ludziom taka rozdarta
64 odsłon

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Helen 12 lat temu
nom wstyd jak diabli...ale wiersz galanto:)
Vera 12 lat temu
Genialne ujęcie kobiety pogubionej :) chyba każda z nas mogłaby się odnaleźć w tym wierszu. :) pozdrawiam
54 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie