po każdej dwudziestej drugiej w sklepiku tuż za rogiem sprzedawali wódkę z frani za dnia spał noce były jego miedzy klinem a klinem uciekał twórcza męka marzenia made in china były bezimienne zatracony śpieszył jedynie w dobre chęci chory czy zdrowy inaczej co za różnica po prostu prorok tęsknił za dzieciństwem wtedy wszystko było proste rzeczywistość więził w sekretach z widoczkiem potem nadchodziły pocztówki takie ładne z pozdrowieniami i zapewnieniem że go wciąż i tylko one w sklepiku tuż za rogiem sprzedawali wódke z pralki rozumiem