z punktu widzenia depresji podszyte pożądaniem strwożone słowa pisane o świcie to przemeblowania w obłędzie dozowanym ot taki walc w chmurach bez powrotu i końca tańczony przy nutach bólu istnienia po nocy pełnej pośredniej czujności umysłu kiedy drzwi otwarte na oścież a ty tracisz władzę w nogach i głowie nie spałem piszę i rwę na strzępy