majowa dziewczyno

kiedy stygnie zimna kawa
nie musisz być samotna

beze mnie jak ona
zamarzasz od środka
tylko razem
możemy wyleczyć świty z mroku

choćbyś nawet sprowadzała
na zdradzieckie manowce
zawsze pójdę z tobą na spacer
w kwitnące ogrody

w odwiecznym zewie głosu natury
wypowiem dwa magiczne słowa
odzyskasz utracony raj

kiedy wrócimy
wejdziemy pod prysznic
by spłukać ostatnie lody