na górze olimp u stóp wody co usypia słońce za horyzontem przełamiemy się wiatrem może jutro oszaleje morze w podświadomości spienionych fal wypłukując ślady na piasku pozostawione szeptem pozornie bez znaczenia głodny pływ to otchłań w niewoli uczuć bez dna szukający strawy wśród nocy wilgotnych tobą na bliskość palców które do nieba zabierają poza kolejnością chociaż droga do ciał jeszcze daleka dotykaj mnie słowem pomiędzy wersami by morze jutra już dzisiaj wzburzyło krew może wtedy nam się uda