z życia przedmiotów uwolniłaś z lekka na pocieszenie najcichsza będąc jak wiosenny zbawiciel co rozważaniem natury dał przykład idąc przed siebie gdy przychodzisz rozterkami popadam w echo twoich wierszy jak żniwiarz który zbiera plony z pola jakie wysiałaś będąc poza umierasz we mnie na zielono a potem ty już tyle razy zmartwychwstając nadziejo