dobre chęci to zbyt mało w spektaklu o szmaragdowych ocaleniach zasuszone otępienia na drodze do zatraceń w reakcjach na lot balonem pośród odgłosów nadziei wciąż oczekujesz a zmartwychwstania nie przychodzą łatwo sposób na wyjca nie skutkuje widok z okna też się nie sprawdza spontanicznie utytłany w zmaganiach uzbrojony w cierpliwość muszę czekać posłusznie aż zechcesz ramion w wolnej formie otwartych na zmysły aż dasz się pochwycić przedsionkiem nieba prosto w ciało i emocje tak abym mógł dopasować klucz i otworzyć drzwi do wspólnych spełnień by rozstąpił się ocean przegrodzenia a dzieło w fazie tworzenia dopełniło reszty