szeroko zamknięte w perspektywie nowego stylu leżą w szkatułce z cedrowego drzewa chciałem ci ofiarować w dzień księżyca pamiętasz nie widzę gdy zachodzi słońce powiedz mi czy nadal otwierają się jak serce podobno mam zielone może to jest jakaś szansa kiedyś patrzyłaś w nie najpiękniej jak tylko potrafisz teraz weź je w dłonie i spójrz nimi jeszcze raz tak by puste przestały być codziennością w porywie miłości są twoje