z dwóch tysięcy portali niby nic a jednak kilka spotkań przy piórze kilka odcieni śniegu słońc kilka księżyców jaśniejących po drugiej stronie idziesz gdzie wersy poniosą bez smyczy bez uprzedzeń jak ptaki w ekstazie kiedy obydwa skrzydłami w tę samą stronę tracą kontrolę pragnąc zakwitać niczym dwa kwiaty z oczami wpatrzonymi w ekran