zapomniałem już jak smakuje ekstaza w każdym przypadku kiedy przekwitają maki wędrujemy obojętnie w miłość uwspółcześnioną puste życie traci lśnienie krótkim erotykiem przemienione w codzienność tylko oczy jeszcze zawieszone na linii nieba śnią o spacerach z poetką w erotycznym locie szyfrują zachody słońca stawiając pieczęć na beztroskich marzeniach gdzie zapisałem twój ślad czytam cię w nieskończoność tej księgi nie da się zamknąć