pod palcami

przerabiam teorie plasteliny
modelując z pamięci twoją fotografię

rozmowa z kacem
nie na wiele się przydaje
mam okrutny rejwach w gołębniku

pamiętam tylko mgłę
a przez nią te piękne obietnice
składane uroczyście przez przeznaczenie

coś jak zdarzenia losowe
grające nocą w "piotrusia pana"

do tego nad głową skrzeczy wniebogłosy
wyjątkowo szpetna papuga
jakby chciała wmówić mi legendy
o kosmyku twoich włosów

boli mnie głowa
zgaście światło

chcę czuć tylko plastelinę