przerabiam teorie plasteliny modelując z pamięci twoją fotografię rozmowa z kacem nie na wiele się przydaje mam okrutny rejwach w gołębniku pamiętam tylko mgłę a przez nią te piękne obietnice składane uroczyście przez przeznaczenie coś jak zdarzenia losowe grające nocą w "piotrusia pana" do tego nad głową skrzeczy wniebogłosy wyjątkowo szpetna papuga jakby chciała wmówić mi legendy o kosmyku twoich włosów boli mnie głowa zgaście światło chcę czuć tylko plastelinę