na krótko przed snem męskie fantazje z głodu jego powszedniego świadomie na dobranoc kusisz wprowadzasz w stan moralnego nieładu zawieruszony pomiędzy pogodzeniami z losem wędrując na mapie ciała tyle chciałem ci powiedzieć w tą i z powrotem po zakamarkach o rozświetlaniu ciemności modlitwach gołębi i deja vu kiedy już kiedyś dotykałem teraz przez sen trzymam w dłoni jesienną chwilą będąc zasuszonym lampionem w powozie z bukietem liści pachnących wiatrem