przychodzisz za młody bez szczęścia wrastasz w świat duchem młodego lasu chwilami zielony próbujesz zrozumieć powiewy wiatru między listkami uciekasz w dorosłość a czasem szukasz w późnojesiennym krzyku zbyt pojutrze by zostać budzisz się zasypiając tam dopiero dotykasz nieba