z zapachem jutra siebie przebudzeniem pomiędzy wkładamy w dzień otwierając nowe jak puszkę z motylami namiętność ciepła w reżyserii wiosny podaruje noce niedosyt nie jest przestrogą wyznacza jedynie azymut pragnienia w kierunku we dwoje tego szaleństwa nie zmęczy żadna szara rzeczywistość w kolor dotyku nie traćmy czasu