ty wiesz że kotom rozjechanym na trasie ziemia-niebo już nic nie pomoże ale my możemy przecież się przeprosić niekoniecznie przez wizjer tak zwyczajnie akumulacją słów dotykiem który powie wszystko już na początku małymi obietnicami w oknie na północ gdzie słońce zachodzi prosząc o jeszcze wystarczy płomień na wysokość chleba ukształtowane pojęcia i glina z której wspólnie ulepimy kołysanki nieumiarkowane w melodii i przytulaniu a wszystko po to byś mogła bezpiecznie zasypiać kiedy moje są dla ciebie