nie wiem co bardziej kocham pragnę czy potrzebuję wiem natomiast że chcę cię trzymać nagą w swoich silnych aż po widnokrąg po wydanie owocu po każdy świt wykąpany w rosie porannych kaw wypitych razem z uśmiechem spojrzeniami prosto w oczy tak by szczęście twoich nigdy nie zgasło