coś jest i czegoś nie ma a pomiędzy sad po burzy o włos ja i ty jak wiersz za dnia przekorny w listach do psyche napisany słowami ostatnich elegii o nocy kiedy nasza wieczność stoi na krawędzi los na łeb na szyję nieświadomy skał skacze w przepaść uśmiechając się do przestrzeni pytasz mnie kim jestem w pustym kościele przeważnie tym który w promieniach lukrowanego piekła przez pryzmat szuka odpowiedzi na pytanie czy wśród aniołów co bywają bardziej piekielne od niebiańskich diabłów wejście w tęczę przynosi szczęście coś jest i czegoś nie ma a pomiędzy my