ściegiem nieznanym wyszyłaś na drutach ulotne jak dym z komina posłuchaj proszę mówię do ciebie bezsenność nie daje za wygraną a ja się spalam płonę częstowany piołunem w kawiarence twoich myśli nieważne na końcu świata otworzyłaś mi oczy naucz mnie samej siebie tylko tak żeby nie bolało jak podróż w krainie mrozu saniami wpiętymi w motyle