jestem zupełnie normalny chyba tylko pokłady mam sam nie wiem po kim taki wrażliwy romantyczny skórwiel niedzielne popołudnie nie zapowiadało przyjebałem się do oczka w rosole mówiąc o kasztanach za oknem ten kierat daje w kość nie działa na mnie tak jak powinien pełen domu w czterech pustych ścian wciąż pełno ciebie gdaczącej o pracy jak kura i zakupów z biedronki nienawidzę tego wreszcie deszcz wyjdę na rower pościgam wiatr namaluję w kałuży twój obraz z czasów kiedy jeszcze potrafiłaś w niej tańczyć dopiero teraz czuję że jestem zupełnie normalny