w nieczystej pościeli na rozstaju nóg odeszłaś w milczenie zapatrzona w o jeden świt za daleko uwiedziony lodowym płomieniem dałem się zwieść sedymentacji uczuć na drzewach stopklatka ptakom fruwającym po ziemi brakuje skrzydeł a ja wciąż szukam w śpiącym parku tamtej mówiącej niebem dzwonię po raz kolejny wybrany numer jeszcze nie istnieje