cisza na brzegu beznamiętność początek zapisany małą literą w znak zapytania szeptem do końca chwile bezsenności zatopione w myślach po drugiej stronie pustymi dłońmi pomimo wszystko w prezencie od lustra ostatni wymiar obłędu czekolada zdradliwie łagodzi na dnie kieliszka widok w tle kilka prostych słów w tym nie żałować ponoć pogięty świat też odwraca się po północy wsłuchany w dźwięk gasnącego światła rozdaję karty w błędne koło perspektywicznie by ograć samotność patrzę na dębowy próg tam powolutku cichnie tęsknota i kolejna noc rozpisana z małej litery ciszą na brzegu niebo bez gwiazd nie ma sensu