tak naturalnie było sobie coś piękne prawdziwe i czyste w swojej szczerości czuwało śmiejąc się i płacząc wraz z nią by rzeczywistość nie upadła listami wylana spod krwawiącego serca i nie zakazała kochać strzegło dni w których bociany chciały wracać a motyle dostawały kolorów przetrwało podróże w nicość i opowieści zapisane wierszem szkoda bo z drugiej strony uczucia jedynie bezkostna cisza na urodziny karmi zakazane myśli