kiedyś wiedziałem wszystko o geometrii powrotów szybowaniu ponad zapisami świadomości i tobie nagiej mimo wszystko z nutą optymizmu grałem grzechy symfoniami malowanymi w obrazach pożądania wzruszając umysł i ciało gdy wdzięczna płonęłaś każdą cząstką ten ogień scalał podczas majówek w ogrodzie z niespodzianką na krawędzi odczuwania uczyłaś mnie być najdroższym snem w zamian trzymałem inne pokuszenia na smyczy będąc jedynym natchnieniem dla wytworzenia twoich światów kiedyś wiedziałem wszystko odeszłaś z dresem obdartym z ilorazu inteligencji nie wiem już nic