moja wiara w diamentowy świat roztargniona pieczętuje cierpienie sztucznie jak ostatnia kochanka pozbawiona ścieżek na dobry wieczór codziennie zapraszam siebie na kawę pociągając papierosa jak dzień dobry z dna butelki szukam przyszłych znaczeń muśnięciami warg po twoim zdjęciu północą obracasz się w pamięć rozświetlając mroki wariacjami piękna a ja szukając twojej wilgoci na zakrętach prześcieradła wystawiam rachunki za miłość