kiedy niebo smuci się burzą nie umieraj tylko podejdź najbliżej jak potrafisz by spróbować jeszcze raz soczystość ciepła chowam w rękawie przejdźmy bez obaw na drugi brzeg razem dzień po dniu zbudujemy dom na skale w kąciku oka niewypowiedziane słowa i to co najważniejsze spłyną nie trwogą wraz ze spacerami które bukietem kwiatów zapachną by stała się stałość za tym mostem rośnie życie o smaku poziomek obiecuję że obydwoje najemy się do syta tylko pozwól mi być